Spring naar inhoud

koor aan het woord 2014

Juni 2014
Gebeuren
Wanneer ik me buig over mijn laptop om te schrijven over ons koor dan valt me weer op dat er zoveel gebeurt.

Voor/met?
We hadden eind maart het optreden voor onze dirigente Justina; de uitvoering van prachtige liederen ter ere van haar vijfentwintig jarige jubileum. Hiervoor bracht ze al haar koren bijeen in Beverwijk, in een kerk met een schitterende akoestiek. Heerlijk om te zingen. En speciaal wil ik hier nog onze 1e sopranen noemen die hier – ook los van ons eigen koor – werkelijk ‘hemels’ hebben gezongen.

Korendag
Eind mei was de korendag in Monnickendam, waar we in de ochtend hebben opgetreden in huize Samuel. Wederom klonk ons zingen prachtig. Na het luisteren naar andere koren is gezamenlijk geluncht. De lunch moest ik bij hoge uitzondering helaas missen. Mijn twee volwassen zonen voetbalden een belangrijke promotiewedstrijd en dat trok nog harder aan mij. Opmerking: ‘wij’ hebben trouwens de promotie niet gehaald.

Bewegen
Wat we bij het inzingen van een enkel nummer soms doen, is dat Justina ons uitnodigt door elkaar te lopen. Dan gebeuren er bij mij verschillende dingen. Ik merk dat het lopen tijdens het leren (verbeteren van tekst en muziek) me helpt. Aanvankelijk voelde ik bij haar voorstel enige schroom daar ik mij sterk afstem op mijn buurvrouw 2e alt. Maar ik merkte dat ik zelf meer woorden en muziek tot mijn beschikking had, dan ik aanvankelijk dacht. En daarnaast was de meerwaarde van dat lopen, dat ik nu – bij vlagen – de andere partijen beter hoorde en dat erg leuk vond.

Afsluiting
Eind juni, de 30ste, sluiten we alweer een koorjaar af. Traditiegetrouw met gezamenlijk eten; een ieder zorgt voor een gerecht. Dit keer is Sandra onze gastvrouw. Naast heerlijk eten biedt het de gelegenheid om met elkaar te praten. Op een repetitieavond lijkt hier altijd te weinig tijd voor te zijn; de avond is altijd snel voorbij. De pauzes zijn voor velen van ons te kort en het is zo 22.15 uur en dan moeten we weer stoppen.

Op de diverse gelegenheden die we aangrijpen om met elkaar te genieten van zelfgemaakte gerechten heerst er een sfeer die voor mij ons koor zo kenmerkt; ik ervaar een grote verbondenheid en betrokkenheid.

Ja, en dan is er helaas weer zes weken (we volgen de schoolvakanties) geen repetities,
op 18 augustus beginnen we weer. Ik neem maar wat extra zanglessen om die vakantieperiode van ons koor te overbruggen.
Ellen Mulder

Maart 2014

Waar een regenachtig bezoek aan de cultuurmarkt in het Stadshart van Amstelveen al niet goed voor kan zijn. Vorig jaar september liep ik daar voorzitter Margreet tegen het natte lijf. Alsof ze de oproep voor nieuwe sopranen speciaal voor mij aan het ophangen was. Zo kwam Kwintessens op mijn pad en sindsdien heeft dit vrouwenkoor mij niet meer los gelaten. Wat een uitnodigende club, wat een motiverende vrouwen om mee te zingen en wat een sprankelende dirigente. Nadat ik door omstandigheden 23 jaar niks met mijn stem had gedaan, kom ik met mijn behoefte aan oefening en training helemaal aan mijn trekken. Zingen hoorde bij mijn jeugd in Amsterdam, thuis driestemmig met mijn zusjes in de keuken en vanaf mijn achtste in kinder- en jongerenkoren van de kerk. Ik heb zelfs een tijdje de leiding van het meisjeskoor gehad. Daarna was ik jarenlang actief bij de Operettevereniging Amstelveen. Dat operettekoor was echt werken en het resultaat was er dan ook naar; een groter bereik en meer volume. Bij uitvoeringen voor publiek kun je nog meer uit jezelf halen, alsof je wordt opgetild naar een hoger niveau. Met een bereik van drie octaven kon ik destijds alle partijen wel zingen. Toch was de sopraan mijn favoriet en dat is het nog steeds. Ik voel me gewoon het prettigst in de hoogste regionen en bij Kwintessens krijg ik de kans om het weer op te bouwen, te klimmen van 2e naar 1e  sopraan. Veel oefenen met ademsteun zodat ik dat iele stemmetje weer kwijt raak. Ik voel dat ik met sprongen vooruit ga. Heerlijk zingen tijdens de repetities en thuis ook, al moet mijn hond Cartouche wel wennen. Die houdt meer van de lage tonen denk ik, of zou het liggen aan het repertoire?  Ja dat is natuurlijk iets waar je nooit iedereen voor de volle honderd procent mee tevreden kunt stellen. Maar ook daarin is dit koor niet kinderachtig. Iedereen kan suggesties aandragen en zo een inbreng hebben. Een muziekcommissie die permanent speurt naar nieuwe uitdagingen, een dirigent die waakt over de kwaliteit en de koorleden die het plezier van zingen hoog in het vaandel houden.

Daarom voel ik mij zo thuis bij Kwintessens (met de klemtoon op ‘essens’).

Rita Meere