Spring naar inhoud

koor aan het woord 2013

 Het 20-jarig jubileum

deel 2

Een van de aardigste ontdekkingen te danken aan die oefening met de B’s, betrof het lyrische lied van Purcell: ‘I attempt from love’s sickness to fly’. Het heeft een rappe, vrolijke melodie, en lijkt grappig. Maar de woorden zijn grimmig:

I attempt from love’s sickness to fly in vain,
Since I am myself my own sickness and pain.
No more now, fond heart, with pride no more swell!
Thou canst not raise forces enough to rebel!
For love has more power and less mercy than fate
to make one seek ruin and love those that hate.
I attempt from love’s sickness to fly in vain, etc…

(Voor een vertaling verwijs ik naar het internet.) Sja, en dat met die vlotte noten in het refrein, hoe rijm je dat? Is de zanger blij? Nee, dat staat de tekst niet toe. Bang of bedroefd? Evenmin, dat staat de melodie niet toe. Maar boos, ja, daar kan zeker sprake van zijn: deze zangeres is boos op zichzelf, boos dat ze voor de bijl gaat terwijl ze beter moet weten dan verliefd te worden op de foute persoon. Er moesten furie en frustratie in onze klank, met een uitroepteken achter de laatste noot!

Een vergelijkbare verrassing lag besloten in het lied van Urspruch: ‘Im Herbste’ (‘In de herfst’). In toon en tekst begint het zo vrolijk als een opgelucht lentelied: ‘Seit gegrusst mit Frühlingswonne, blauer Himmel, goldne Sonne!’ – Wees gegroet met lentevreugde, blauwe hemel, gouden zon! –  om pas in de laatste regels de desillusie van de zanger te onthullen: het lied is louter een voorjaarsdroom, want het antwoord op de ‘wanneer-vraag’ is: in de kale grauwe herfst.  Hoe herkenbaar, in deze winter van 2012-2013 die maar geen lente wil worden!

Er zijn meer liederen zo door ons ‘ontdekt’ dan hier te noemen zijn. Daarom besloten we om in het programmaboekje geen officiële vertalingen of achtergrondinformatie te bieden, maar juist een regel of twee, te schrijven door ieder lid van het koor over een favoriete tekst of melodie, met vooral het ‘waarom’ van ons zingen er in: wat hebben we ontdekt, wat treft ons bij het zingen?

Hoe meer de grote dag naderbij kwam, hoe sterker ook de aandacht voor praktische zaken: planning, bekendmaking, promotie, voorverkoop, locatie, inrichting, aankleding, programmaboekje, en niet te vergeten: de ontvangst achteraf. Wie kookt wat, wie koopt wat, wie verzorgt wat? Iedereen deed mee en het concert op 10 maart in de grote zaal van de Muziekschool van Amstelveen werd daardoor werkelijk een feest. Het Amstelveens Weekblad plaatste nog een aankondiging in de week voor het concert, waardoor naast eigen familie, vrienden en collega’s ook veel buurtgenoten kwamen opdagen, zoals een hele groep bewoners van het Huis aan de Poel (waar het koor iedere maandag oefent). De zaal zat bomvol! We zullen binnenkort hier op de site een filmpje met fragmenten uit het optreden plaatsen, en het volledige programma wordt elders vermeld. Ik neem zelf vooral mee de malle zenuwen vooraf: Gaat het goed met die groepjes? Klinkt het extra mooi samen met de solisten? Krijgen wij het uit ons hoofd zingen voor elkaar? Staan we er allemaal een beetje communicatief en kleurrijk bij? Lukken de ‘seizoensfoto’s’ als decor? Wat vindt het publiek van het programma? En dan de enorme opluchting, nadat de eerste liederen achter de rug waren: Het lukt! Het publiek geniet! Het is feest!

Zo bijzonder.

En nu meteen door naar het volgende optreden, want het jaar is nog lang niet ten einde. Maar even op adem komen tijdens de Paasvakantie, jawel, even niet zingen… 🙂

Chantal, april 2013