Spring naar inhoud

koor aan het woord 2012

Het leerproces

Toen ik bij het koor kwam, ruim een jaar geleden, was er al een heel repertoire ingestudeerd en als nieuweling heb je dan in het begin extra oefening thuis nodig om mee te kunnen doen. Gelukkig heb ik een piano en iedere dag omstreeks 5 uur neem ik de liederen waar we mee bezig zijn een keer door. Sinds ik bij het koor ben heb ik veel minder de radio met achtergrondmuziek aan omdat ik het gevoel heb dat de melodieën die ik wil leren daardoor minder kans krijgen om te blijven hangen. Als er voor het eerst een stukje van een melodie spontaan in me opkomt buiten de oefening ben ik zo dankbaar als mijn kleine hond. Het is dan altijd nog maar een fragment, maar dat nodigt uit om weer eens te kijken wat daar omheen zit. Wat me opvalt is dat ook de ‘zangvrije’ maten goed ingeprent moeten worden.
Soms ga ik wandelen met een liedtekst in mijn zak om die uit mijn hoofd te leren. Dan bouw ik ook ezelsbruggetjes. Meestal doen we maar enkele liederen helemaal uit ons hoofd en dan souffleert onze dirigent ook nog met mond- en handgebaren die het publiek niet meteen zal begrijpen, maar het is toch wel handig om te weten wat er komt want bij een gebaar zoals b.v. een aureool kun je altijd wel meerdere woorden verzinnen. Een leuke oefening die we op een studiedag deden was door de ruimte lopen en elkaar uit het hoofd een lied toezingen. Zo helpen we elkaar en dat geeft vertrouwen dat je het samen wel redt. Naarmate een concert dichterbij komt en er meer melodieën en teksten in het hoofd zijn opgeslagen komen er natuurlijk vaker wijsjes boven. Heel vaak zijn ze van toepassing op je gemoedsgesteldheid van dat moment. Zo werd ik op een koude winterochtend wakker met ‘I love to rise on a summer morn.’ Ook ‘Veni domine… et noli tardare’ komt nog wel eens terug (wachtend voor het stoplicht). En wat te denken van ‘when I made sweet love to you’ onder het zachtjes onderdompelen van de vuile borden in het afwaswater? Ook de passage ‘en Bach had veertien kinderen aan zijn hoofd’ is naar mijn ervaring echt uit het leven gegrepen. Deze komt voor in ‘Alleen uit leed wordt kunst geboren’ op tekst van Annie M.G. Schmidt en muziek van Jacques Verheijen. ‘Chateaux en Espagne’, in het prachtige lied ‘Caresse sur l’océan’ (uit de film ‘Les Choristes’) is ook een heel bruikbare respons op allerlei dagelijkse situaties.
Het koor is een bron van vermaak en een sportschool voor de hersenen.

Mineke, februari 2012