Spring naar inhoud

koor aan het woord 2012

Studiedagimpressie

Zingen is onnatuurlijk. Oergeluiden zijn gezond. Met deze verrassende boodschappen opende zangdocent Mieke van der Hulst haar bijdrage aan onze studiedag op zaterdag 21 april.
Als getuigen bij een kijkoperatie maakte  zij ons deelgenoot van de van geheimen van onze stembanden. Schokkend indringend beelden werden gelardeerd met vrolijke anekdotes uit haar veelzijdige zangcarrière. Met guitige duimbewegingenMieke leerde ze ons een truc om je stembanden om de tuin leiden, zodat ook bij spanning de weg vrij komt voor het gewenste geluid. En meer van dat soort stemtechnische tips volgden. Zo kreeg ze ons keurige Amstelveense vrouwenkoor zelfs zover dat we als voetbalbeesten uit volle borst Ajax aanriepen, om te  ontdekken dat we juist dàn niets forceerden aan onze stem. Een andere eyeopener was de koorademhaling: luisteren naar je buren en inschatten wanneer het jouw beurt is om je longen te vullen, waardoor het koor als het ware een organisch geheel wordt. Een simpele oefening op de ieklank werkte meteen. Hoe aangenaam kan het zijn om rekening te houden met elkaar. Samen ademhalen, ja gezellig!
Ook onze dirigente Justina was blij met Mieke, in het bijzonder met haar plastische pleidooi voor zingen-zonder-boek en tips voor een geruisloze kooropstelling.
De lunchpauze was een culinair intermezzo als overgang naar het middagprogramma. In een handomdraai werd onze repetitieruimte omgetoverd tot een sterrenrestaurant, met tafels gedekt in lentetooi en een koud buffet van eigenhandige creaties van alle koorleden.  Sprankelende sapjes en drankjes hielden het vochtgehalte van onze gouden keeltjes op niveau. Daarna was het even schakelen naar de inhoud van het koorrepertoire. Met behulp van de methode ‘mindmappen’, kregen 5 naar stemsoort gemengd  samengestelde groepjes de opdracht ieder een muziekstuk diepgaand te analyseren. Zo ontdekten we dat ‘Rosmarien’ geen vrolijke freule is maar een treurig kruid, dat ‘The Seal Lullaby’ een oceaandroom is waar een opgekruld zeehondje in gewiegd wordt, dat ‘La Fède’ èn geloof èn hoop èn trouw is, dat volgens ‘Spring’ geen enkel meisje zich kan meten met de schoonheid van de lente en dat ‘À La Musique’ een ode is aan de godin van de muziek en veel ingetogener gezongen moet worden dan wij tot dusverre deden. Aldus werd onze zoektocht naar de juiste klankkleur beloond. Met intens genoegen presenteerden we het resultaat aan elkaar. Uiteraard werd het programma afgesloten met een dankwoord van voorzitter Margreet aan alle 20 enthousiaste deelneemsters en met bloemen voor Ingeborg die zich bijzonder heeft ingespannen voor het succes van deze inspirerende studiedag.

Hanneke, mei 2012