Spring naar inhoud

koor aan het woord 2012

Oudgediende

Toen ik ruim twintig jaar geleden eindelijk gesetteld was in mijn mooie driekamerappartement op Zonnestein, besloot ik dat ik eigenlijk maar iets in de buurt moest gaan ondernemen, om op deze wijze wat meer met buurtbewoners in contact te komen. Dus ging ik op een maandagavond eens kijken in buurtcentrum ’t Open hof. Ik had gelezen dat zij hier een toneelclub hadden en dat leek mij wel wat.

Maar wat bleek, die avond was er geen toneelclub. En die, zou er ook niet komen aangezien er te weinig animo was. Er was echter wel een vrouwenkoor aan het repeteren, dat best nog wel wat leden kon gebruiken. Dus ben ik die avond gezellig bij de sopranen gaan zingen en was mijn lidmaatschap bij het vrouwenkoor een feit.

De toenmalige dirigente Nannie, die ons enthousiast driestemmige musicallyrics aanbood, kwam echter na een jaar in een contractconflict met het buurthuis. Blijven werken voor de stichting Cardanus was voor haar geen optie, echter zij kon wel onze dirigent blijven als wij een zelfstandig koor zouden worden. En aldus geschiedde en vanaf 1993 was het vrouwenkoor Kwintessens een feit. Aanvankelijk repeteerden wij in het gebouw van de Panta rhei aan de Lindenlaan. Later huurden wij de grote zaal van buurthuis de Laagte en sinds een groot aantal jaren repeteren wij trouw op de maandagavond in de kapel van ’t huis aan de Poel’.

Het zingen bij de sopranen bleek mij best wel veel moeite te kosten. Met name die hele hoge noten kon ik maar net halen. Bovendien had ik daarna vaak last van mijn stem. Vandaar dat Nannie besloot om mij maar eens een stemtest te laten doen. En wat bleek: ik was helemaal geen sopraan, maar een mezzo-sopraan, die meer naar de altenkant neigde. Dus zing ik vanaf die tijd bij driestemmige stukken de mezzo-partij en bij vierstemmige stukken de alt-1-partij, wat zo veel prettiger is voor mijn stem.

Toen kwam het moment dat Nannie aangaf niet langer ons koor te willen leiden en dat wij op zoek moesten gaan naar een andere dirigent. Op onze advertentie reageerden drie kandidaten, die met ons een koorrepetitie hielden, waarna wij in conclave gingen. Onder deze drie was ook onze huidige dirigente Justina Oosters, die met grote meerderheid gekozen werd. Onder Justina’s leiding veranderde ons koor langzaam aan in een licht klassiek vrouwenkoor, waarbij vierstemmige stukken bijna een vanzelfsprekendheid werden. Ook het uit het hoofd zingen, waardoor je veel preciezer en met meer expressie en dynamiek zingt, heeft zij met haar veelal humoristische aanpak voor elkaar gekregen.

Op zondagmiddag 10 maart 2013 viert Kwintessens haar twintigjarig jubileumconcert. Onvoorstelbaar dat ik dus al meer dan twintig jaar bij dit koor zing. Nu moet ik wel toegeven dat ik zo’n persoon ben die, als zij het ergens naar haar zin heeft, niet zo nodig hoef te verkassen of te veranderen. Waarom ik al die tijd bij Kwintessens ben blijven zingen? Maandag is veelal de start van een drukke werkweek. ’s Avonds repeteren met de dames is voor mij een gezellig en ontspannend moment. Daarnaast zijn er natuurlijk ook de gezellige studiedagen en de optredens die eigenlijk voor mij de ‘kroon’ zijn van ons repeteren.

Op dit moment zijn wij druk bezig met het repeteren voor onze kerstuitvoeringen en natuurlijk ook al een beetje voor ons jubileumconcert. Er staan weer prachtige nummers op het programma, waarbij bepaalde nummers in kleine groepjes uitgevoerd worden, wat ik persoonlijk erg leuk vind. Zolang wij mooie nummers blijven zingen, die wij ons middels de humoristische aanpak van onze dirigente op maandagavond eigen maken, zal ik lid blijven van dit vrouwenkoor. Ik ‘vrees’ dat ik bij het 30 jarig jubileumconcert ook weer van de partij zal zijn.

Carolina, november 2012