Spring naar inhoud

koor aan het woord 2011

De repetitie

Elke maandagavond druppelen vanaf ongeveer 20.00 uur de vrouwen van Kwintessens onze repetitieruimte in ‘t Huis aan de Poel binnen. De eersten zijn eigenlijk altijd Justina, de dirigent en Ans en die zetten alvast de stoelen voor ons klaar. Altijd is het bij binnenkomst een drukte van jewelste. Er is altijd lief en leed te delen, een van ons is bijvoorbeeld net oma geworden en moet vertellen hoe de bevalling gegaan is en of alles goed is met de nieuwe wereldburger, een is terug van vakantie vol verhalen hoe het geweest is, een langdurig zieke is terug en iedereen wil haar begroeten. Er zijn ook genoeg doordeweekse gebeurtenissen uit te wisselen, als je elkaar een week niet gezien hebt, is er gewoonweg veel te vertellen.
Meestal moet onze dirigent Justina op de strepen gaan staan om ons aan het inzingen te krijgen. Vroeger bestond het inzingen meestal uit een vast riedeltje dat een ieder uit haar hoofd kende en dat in toonhoogte omhoog of omlaag ging. Nu is het inzingen voor de één of ander al een beproeving omdat Justina steeds nieuwe riedeltjes laat zingen met verschillende ‘teksten’ zoals tui tui, wat in de hogere lagen steeds moeilijker is uit te spreken. Of we gaan bezig met majeur- en mineurtoonladders achter elkaar en dan is het best moeilijk, de juiste halve tonen te treffen.
Na het inzingen gaan we beginnen aan het echte werk, en dat is op het moment, ook al is het pas begin oktober, het kerstrepertoire. Sommige kerstliederen zingen we zo weg, bij anderen zijn er gedeeltes van melodie of tekst weggezakt en moeten er weer worden opgehaald. Vaak hebben de onderstemmen het heel wat moeilijker dan de sopranen, die vooral in het kerstrepertoire de melodiestem hebben maar dat betekent ook dat de sopranen het meeste geduld moeten hebben om te wachten tot de andere stemmen zijn ingestudeerd.
Halverwege de repetitie hebben we een kleine pauze met een kopje thee en, als er een jarige is, een traktatie. Vaak hebben we het zo gezellig dat de pauze uitloopt. Een poosje hadden we een ‘pauzebewaker’ die vaak verwoede pogingen moest doen om ons weer op onze stoelen terug te krijgen, dat we verder konden repeteren.
Na de pauze komen ook de mededelingen over optredens, afspraken, uitkomsten van de muziekcommissie en meer.
Als we voor de pauze driestemmig hebben gezongen, wordt er na de pauze vaak gewisseld naar vierstemmig, of andersom natuurlijk.
Dan wordt er weer geconcentreerd gerepeteerd.
Meestal zijn we op een repetitieavond met meer dan vijf muziekstukken bezig. Door ‘oude’ nummers, die we al heel lang zingen, zingen we vaak snel even heen
De uitdagingen zijn de stukken, die we nieuw instuderen: van week na week komt er weer een stukje bij en er sluipen foutjes in omdat de melodie toch nog niet goed zit.
Ik vind het leuk te ervaren, hoe een stuk groeit van niet kunnen tot helemaal beheersen met alle dynamiek die erbij hoort.
Om 22.15 uur eindigt de repetitie en gaan we voldaan naar huis. Ik heb dan meestal een wijsje in mijn hoofd dat ik de hele weg naar huis aan het neuriën ben. Ook door de week komt er vaak het één of ander gerepeteerde melodietje boven en ik verheug me dan al weer op maandag en de volgende repetitie.

Barbara, december 2011